Blog | S.S.S | Bizi Takip Edin |

Topraksız Çilek Yetiştiriciliği Nasıl Yapılır?

topraksiz-cilek-yetistiriciligi

Topraksız Çilek Yetiştiriciliği Nasıl Yapılır?

Topraksız çilek yetiştiriciliği, modern tarımın gelişen yöntemlerinden biri olarak dikkat çekmektedir. Geleneksel toprak tabanlı tarım yöntemlerine alternatif bir seçenek olarak ortaya çıkan bu yöntem, çeşitli avantajlarıyla tarım sektöründe önemli bir yere sahiptir. Topraksız çilek yetiştiriciliği, toprak yerine özel bir ortamda bitkilerin yetiştirilmesine dayanır. Bu ortam, bitkilerin köklerinin su ve besin maddelerini alabileceği şekilde tasarlanır. Hidroponik veya aeroponik sistemlerle gerçekleştirilen bu yöntem, su ve gübre kullanımını optimize ederek kaynakların verimli bir şekilde kullanılmasını sağlar. Ayrıca, topraksız çilek yetiştiriciliği, mevsim dışı üretim imkanı sunar. Bu özellikleriyle, topraksız çilek yetiştiriciliği tarımın geleceğinde önemli bir rol oynamaktadır.

Topraksız Yetiştiricilik Nedir?

Topraksız yetiştiricilik, geleneksel tarım yöntemlerinden farklı olarak bitkilerin toprağa ihtiyaç duymadan yetiştirildiği bir sistemdir. Bu yöntemde, bitkilerin kökleri toprak yerine su, hava ve besin maddelerini içeren farklı ortamlarda bulunur. Topraksız tarım, verimliliği artırmak, su ve gübre kullanımını azaltmak, hastalık ve zararlılara karşı daha dirençli bitkiler yetiştirmek ve mevsim dışı üretimi sağlamak gibi bir çok avantaj sunar. Topraksız yetiştiricilik yöntemleri ise şu şekildedir;

bu konuda daha detaylı bilgi edinmek için; https://esular.com/topraksiz-hidroponik-tarim yazımızı inceleyebilirsiniz.

Neden Topraksız Çilek Yetiştiriciliği?

Topraksız çilek yetiştiriciliğinin birçok avantajı bulunmaktadır. Bunlardan bazıları şu şekildedir;

  • Alan Tasarrufu: Topraksız çilek yetiştiriciliği, geleneksel tarıma göre daha az alan kullanımı gerektirir.

  • Yüksek Birim Alan Verimi: Topraksız çilek yetiştiriciliğinde bitkiler, besin maddelerini ve suyu doğrudan alırlar. Bu durum, daha yüksek birim alan verimi elde edilmesini sağlar.

  • Yüksek Meyve Kalitesi: Topraksız yetiştiricilikte, bitkilerin besin maddelerine ve suya daha kolay erişimi olduğundan, meyveler genellikle daha büyük, daha tatlı olurlar.

  • Su, Gübre, İlaç ve İşgücü Tasarrufu: Topraksız çilek yetiştiriciliğinde; su, gübre ve ilaçlar doğrudan bitkilerin kök ortamına verildiği için daha verimli bir şekilde kullanılır. Ayrıca, topraksız tarım yöntemlerinde ot kontrolü ve diğer bakım işleri daha az işgücü gerektirir.

  • Meyve Sertliği ve Kalite: Topraksız çilek yetiştiriciliğinde meyve sertliği genellikle daha yüksektir. Bu da daha uzun raf ömrüne sahip ve taşıması daha kolay meyveler elde edilmesini sağlar.

  • Bitkilerin Vegetatif ve Generatif Fazda Tutulması: Topraksız yetiştiricilikte, bitkilerin büyüme süreci kontrol altında tutulabilir.

  • Erkencilik veya Geçiciliğe Müdahale Edilebilmesi: Fertigasyon (su ve besin maddelerinin birlikte uygulanması) yöntemiyle, bitkilerin büyüme dönemleri ve meyve olgunlaşma süreçleri kontrol edilebilir. Bu sayede mevsim dışı üretim veya meyve olgunlaşmasının geciktirilmesi gibi uygulamalar mümkün olur.

  • Hastalık ve Zararlı Kontrolü Kolaylığı: Topraksız ortamlarda yetiştirilen bitkilerde toprak kaynaklı hastalık ve zararlıların riski azalır. Ayrıca, bitkilerin daha iyi havalandırılması ve bakımının kolaylaşması sayesinde hastalık ve zararlı kontrolü daha etkili olur.

  • Daha Temiz ve Kaliteli Meyve: Topraksız çilek yetiştiriciliğinde, bitkiler toprakla temas etmediği için meyveler daha temizdir.

topraksiz-cilek-serasi

Topraksız Çilek Yetiştiriciliğinin Dezavantajları

Topraksız çilek yetiştiriciliği, birçok avantajının yanı sıra bazı dezavantajlar da sunar. Bunların başında yüksek yatırım maliyeti gelir. Özellikle, hidroponik sistemler gibi modern tarım teknolojilerinin kurulumu maliyetlidir. Bu yöntemlerde kullanılan özel yetiştirme ortamlarının (örneğin, hidroponik tanklar veya özel substratlar) temini ve düzenli bakımı, süreç boyunca ek maliyet ve çaba gerektirir. Ayrıca, çevresel koşullara (örneğin, ışık, sıcaklık) hassasiyet de bir başka dezavantajdır. Bitkilerin gelişimi ve verimi üzerinde olumsuz etkileri olan çeşitli dış faktörler, dikkatle yönetilmelidir.

Topraksız çilek yetiştiriciliği ayrıca fizyolojik bozukluklarla da karşılaşabilir. Özellikle, kök çevresindeki pH seviyesi ve EC değerlerinin dengelenememesi, bitkilerde besin alımını ve genel büyümeyi olumsuz etkiler. Bununla birlikte, topraksız yetiştiricilikte karşılaşılabilecek sorunların çözümü için uzman bir danışmana ihtiyaç duyulabilir. Sonuç olarak, topraksız çilek yetiştiriciliği birçok avantajı beraberinde getirse de, bazı dezavantajları da bulunmaktadır. Bu dezavantajlar, işletme sahipleri için, doğru yönetim ve planlama ile aşılabilecek zorluklar olarak karşımıza çıkar.

topraksiz cilek yetistiriciligi

Topraksız Çilek Yetiştiriciliğinde Sıcaklık

Çileklerin optimum gelişme sıcaklığı 15,5°C ile 26,5°C arasındadır. Yüksek sıcaklıklarda, özellikle meyve sertliği ve suda çözünür madde içeriği olumsuz etkilenir. Bu nedenle seralarda sıcaklık kontrolü önemlidir. Soğuk havalarda havalandırma kapatılabilir veya ısıtıcılar kullanılabilirken, gece sıcaklıklarının 0°C’nin altına düşeceği durumlarda ısıtma önlemleri alınmalıdır. Sıcak mevsimlerde ise havalandırma sistemi aktif bir şekilde kullanılarak sıcaklık kontrolü sağlanmalıdır. Bu önlemler, çileklerin sağlıklı bir şekilde büyümesini ve kaliteli meyveler vermesini sağlar. Bu tarz yetiştirme ortamlarında, üretimi riske atmamak için, sürekli sıcaklık ve nem takibi yapılmalı ve gerektiğinde müdahale edilmelidir. Sıcaklık ve nem sensörleri sayesinde, yetiştirme ortamının sıcaklık ve nem seviyeleri sürekli olarak izlenir ve düzenlenir. Böylece bitkilerin en uygun koşullarda büyümesi sağlanır. Sıcaklık ve nemin kontrol edilmesi, bitkilerin sağlığını, büyümesini ve verimliliğini artırırken, aynı zamanda enerji ve kaynak kullanımında da tasarruf sağlar. Bu sensörlerin kullanımı, çiftçilere daha verimli ve etkili bir yetiştirme deneyimi sunar ve çevre dostu tarım uygulamalarını teşvik eder.

Soguk-Hava-Depolarında- Isı-Ve-Nem-Takibi-

Topraksız Çilek Yetiştiriciliğinde Yetiştirme Ortamı

Topraksız çilek yetiştiriciliği, geleneksel toprak tabanlı tarım yöntemlerine alternatif olarak geliştirilen modern bir tarım uygulamasıdır. Bu yöntemde, çilek bitkisi için gerekli besin maddeleri ve su, toprak yerine farklı yetiştirme ortamları kullanılarak sağlanır. Bu ortamlar, bitkilerin köklerinin tutunabileceği, besin alabileceği ve suyun etkili bir şekilde dolaşımını sağlayabileceği malzemelerden oluşur. Topraksız çilek yetiştiriciliğinde yaygın olarak kullanılan yetiştirme ortamları arasında torf, perlit, kum, vermikulit, kayayünü, kokopit ve çeltik kavuzu gibi malzemeler bulunmaktadır. Bu malzemeler, bitkilerin ihtiyaç duyduğu su ve besin maddelerini emebilecek yapıda olmalıdır. Aynı zamanda, iyi bir hava geçirgenliğine sahip olmalı ve köklerin oksijen almasını sağlamalıdır.

Torf, uzun yıllardır topraksız tarım için popüler bir seçenek olmuştur. Yüksek su emiciliği ve iyi hava geçirgenliği sayesinde çilek kökleri için uygun bir ortam sağlar. Ancak, torf kaynaklarının azalması nedeniyle alternatif malzemelere yönelme eğilimi artmıştır. Perlit, hafif bir yapıya sahip olup iyi bir hava ve su dolaşımı sağlar. Kum ise iyi bir drenaj sağlayarak köklerin aşırı suya maruz kalmasını engeller. Kayayünü ise yüksek su tutma kapasitesiyle dikkat çeker. Kokopit, son yıllarda topraksız çilek yetiştiriciliğinde sıkça kullanılan bir malzeme haline gelmiştir. Ayrıca, kokopitin yeniden kullanılabilir olması da çevre dostu bir seçenek olmasını sağlar. Topraksız çilek yetiştiriciliğinde, yetiştirme ortamının seçimi, çilek çeşidi, iklim koşulları ve yerel kaynakların bulunabilirliği gibi faktörlere bağlı olarak değişiklik gösterebilir. Bu nedenle, çilek yetiştiricileri için en uygun yetiştirme ortamını seçerken dikkatli bir değerlendirme yapmak önemlidir.

Topraksız Çilek Yetiştiriciliğinde Hangi Çeşitler Kullanılır?

Topraksız çilek yetiştiriciliğinde kullanılan çeşitler, topraksız ortamlara uyum sağlayabilen, verimli ve kaliteli meyve üretebilen çeşitler arasından seçilmelidir. Bazı çeşitler, topraksız yetiştiriciliğe daha uygun özelliklere sahiptir. Ancak hangi çeşidin kullanılacağı, yetiştirme koşullarına, iklim şartlarına, pazar taleplerine ve üreticinin hedeflerine bağlı olarak değişebilir. Genellikle topraksız çilek yetiştiriciliğinde kullanılan çeşitler arasında ‘Ventana’, ‘Camarosa’, ‘Florida Festival’, ‘Camino Real’, ‘San Andreas’, ‘Monterey’ ve ‘Portola’ gibi çeşitler bulunur. Bu çeşitler, topraksız yetiştiriciliğe uyum sağlama, yüksek verim ve kaliteli meyve üretme konularında iyi performans sergilerler. Ancak, her bölgenin iklim ve toprak koşulları farklı olduğu için, çeşit seçimi yerel şartlara ve üreticinin ihtiyaçlarına göre yapılmalıdır. Bu nedenle, bir çiftçinin en uygun çeşidi seçebilmesi için, yerel tarım uzmanlarından ve deneyimli çilek yetiştiricilerinden destek alması önemlidir.

topraksiz cilek tarimi

Topraksız Çilek Yetiştiriciliğinde Fide Dikimi

Topraksız çilek yetiştiriciliğinde fide tipi ve dikim yoğunluğu seçimi, çiftçilerin verimlilik ve hasat dönemlerini belirlemesinde oldukça önemlidir. Çoğunlukla tercih edilen fide türleri taze ve tüplü fidelerdir. Yapılan araştırmalar, frigo fidelerin genellikle daha yüksek bir verim sunduğunu ancak meyve vermeye başlama sürelerinin tüplü fidelerden daha uzun olduğunu göstermektedir. Öte yandan, tüplü fideler kokopit ve çam talaşı gibi ortamlarda başarılı sonuçlar verirken, torf+perlit gibi ortamlarda ‘Camarosa’ çeşidinde en yüksek verime ulaşılmıştır.

Dikim yoğunluğu ise birim alana dikilen bitki sayısını ifade eder. Topraksız çilek yetiştiriciliğinde bu yoğunluk oldukça yüksektir ve geleneksel dikim yoğunluğunun önemli ölçüde üzerindedir. Örneğin, dekara 12.000-24.000 bitki dikilerek, sera alanının maksimum verimle kullanılması sağlanır. Dikim yoğunluğunun artmasıyla birlikte birim alanda elde edilen verim de artar. Bu nedenle, doğru fide tipi seçimi ve uygun dikim yoğunluğu, başarılı bir çilek yetiştiriciliği için oldukça önemlidir.

topraksiz cilek yetistiriciligi

Topraksız Çilek Yetiştiriciliğinde Bitki Besleme

Topraksız çilek yetiştiriciliğinde bitki besleme, verim ve kalite açısından hayati bir rol oynar. Besin solüsyonlarının yönetimi, açık ve kapalı sistemler olmak üzere iki şekilde gerçekleştirilir. Açık sistemde, besin solüsyonu bitki kök bölgesine uygulandıktan sonra dışarı atılırken, kapalı sistemde ise drene olan eriyik toplanıp yeniden bitki köklerine uygulanır. Domates yetiştiriciliğinde kullanılan besin solüsyonları, topraksız çilek yetiştiriciliği için modifiye edilerek kullanılabilir. Sulama genellikle fertigasyon yöntemiyle yapılır ve sulamanın miktarı, süresi, sıklığı ve zamanı ışık miktarına göre ayarlanır. Çileklerin ihtiyaçlarına göre günlük olarak bitki başına 150-300 ml besin solüsyonu verilebilir. Bu solüsyonun pH ve EC seviyeleri, günlük drenaj miktarı kontrol edilerek uygun düzeyde tutulmalıdır. Besin solüsyonunun hazırlanmasında EC düzeyi, azot içeriği, makro ve mikro elementlerin miktarları, pH ve çözelti sıcaklığı gibi faktörlere dikkat edilmelidir. EC düzeyi genellikle 1,2-2,2 mS/cm arasında olmalıdır. 

Topraksız Çilek Yetiştiriciliğinde Sulama

Topraksız çilek yetiştiriciliğinde sulama, genellikle damla sulama sistemi kullanılarak gerçekleştirilir. Bu sistemde, sulama suyu ve besin solüsyonu doğrudan bitkilerin kök bölgelerine düşer. Böylece suyun ve besin maddelerinin kaybı en aza iner. Sulama, bitkilerin ihtiyaçlarına ve çevresel faktörlere göre düzenlenir. Örneğin, çilek bitkileri yüksek nem seviyelerinden hoşlanır, bu nedenle nem seviyesini optimum düzeyde tutmak için sulama sıklığı artırılabilir. Sulama miktarı ve sıklığı, bitkilerin büyüme evresine, hava koşullarına ve yetiştirme ortamına bağlı olarak değişiklik gösterebilir. Damlama hızı, sulama süresi ve aralığı gibi faktörler titizlikle ayarlanmalıdır. Ayrıca, sulama suyunun kalitesi de önemlidir. Düşük EC değerine sahip, temiz ve iyi drenaj sağlanabilen sulama suyu tercih edilir. Sulama işlemi, bitkilerin sağlıklı büyümesi ve verimli bir ürün elde edilmesi için büyük önem taşır, bu nedenle dikkatle yönetilmelidir.

topraksiz-cilek-yetistiriciligi

Topraksız Çilek Yetiştiriciliğinde Görülen Hastalık Ve Zararlılar Nelerdir?

Topraksız çilek yetiştiriciliği, toprak kaynaklı hastalıkların ortaya çıkma riskini azaltır. Ancak bitki kök sistemini etkileyebilecek diğer hastalık ve zararlılarla mücadele gerektirebilir. Bu yetiştirme yönteminde en yaygın hastalıklar arasında Pythium ve Phytophthora gibi kök çürümelerine neden olan mantarlardır. Ayrıca, virüsler, bakteriler ve nematodlar da çilekte ciddi zararlara neden olabilir. Kapalı sistemlerde, besin solüsyonunun yeniden kullanımı hastalık ve zararlı kontrolünü sağlayabilir. Ancak patojenlerin bu sistemlerde yayılması riski vardır. Kök bölgesinde bakterilerin kullanımı gibi biyolojik kontrol yöntemleri de hastalık ve zararlılarla mücadelede etkili olabilir. Sağlıklı fidelerin kullanımı, sera ve sistem yapılarının uygun şekilde planlanması, drenaj kanallarının doğru bir şekilde planlanması gibi kültürel tedbirler hastalık ve zararlıların kontrolünde önemli rol oynar.

Topraksız Çilek Yetiştiriciliği Nasıl Yapılır?

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön